Waarom ik meedoe aan BuurtBouwers

April 2026

De Groene Bourgondiër met buurtkracht

In februari 2026 ben ik gestart met het traject BuurtBouwers, een programma dat zich richt op sociale aspecten van communities bouwen. Want de opdracht vanuit de Club van Duurzaam Doen is dan wel afgerond, mijn betrokkenheid op de Groene Bourgondiër is nog volledig aan.

Wat in 2024 begon als een idee, begint zich juist nu verder te ontvouwen. Ik kan niet stoppen, ik wil niet stoppen. Er blijven nieuwe vragen ontstaan. Over hoe dit kan groeien, wie daarin een rol speelt en wat ervoor nodig is om dit duurzaam te maken.

Werken vanuit mensen, niet vanuit systemen

BuurtBouwers is een lokaal programma voor mensen die iets willen betekenen in hun buurt. Voor mensen met een idee, of voor mensen die al bezig zijn en willen doorpakken.

Het programma is een initiatief van Stichting Transfarmers, in samenwerking met Buurtbinders, en mede mogelijk gemaakt door het Oranje Fonds. Die samenwerking voel je ook terug in de aanpak: praktisch, mensgericht en stevig geworteld in ervaring.

Wat mij aanspreekt, is de overtuiging die daaronder ligt. Dat ieder mens iets kan en wil bijdragen. Dat je buurten niet bouwt met systemen alleen, maar met mensen. En dat er ruimte nodig is om dat mogelijk te maken, juist ook buiten de bestaande structuren.

De buurt als vertrekpunt

Ik wil leren wat er bij ‘buurt-bouwen’ komt kijken. Enerzijds omdat ik nieuwsgierig ben naar nieuwe kennis, anderzijds om de sleutelfiguren van communities beter te begrijpen. Als ik hun kijk op werken verken, is mijn perspectief verbreed. Wat volgens mij ten gunste komt aan het geheel.

Binnen BuurtBouwers wordt er gewerkt vanuit principes die uitgaan van wat er al is in een buurt. Die manier van werken staat niet op zichzelf. Ze bouwt voort op een langere traditie van buurtgericht werken.

Al in de 19e eeuw liet Jane Addams zien hoe belangrijk het is om als professional onderdeel te zijn van de gemeenschap waar je werkt. Dichter bij huis zijn er voorbeelden zoals het opbouwwerk van Jo Boer en het werk van Piet Willems in Den Bosch, die stelde: investeer in mensen, niet in instituties.
Ook recenter zien we dit terug in de benadering van John McKnight en Jody Kretzmann, grondleggers van de Asset Based Community Development (ABCD). Hun uitgangspunt is dat sterke gemeenschappen ontstaan vanuit wat er al is: relaties, talenten en betrokkenheid.

In het alledaagse leven, in de buurt, rondom dingen die er voor mensen toe doen.

Werken vanuit wat er al is

Binnen BuurtBouwers vormen deze principes een belangrijk kompas. Het betekent dat je anders leert kijken:

Anders kijken

• Niet vanuit tekorten, wel vanuit mogelijkheden
• Niet vanuit systemen, maar vanuit bewoners: zij vormen het uitgangspunt

In de praktijk vraagt dat om een andere houding. Het vertrekpunt is niet beleid, regels of problemen, maar mensen. Wat kunnen bewoners zelf? Wat is er al aanwezig in een buurt aan kennis, energie en initiatief?

Het vraagt ook om een andere manier van werken. Niet direct oplossingen aandragen, maar eerst kijken en luisteren. Zien wat er al gebeurt, en van daaruit verder bouwen. Minder sturen, meer verbinden. Minder oplossen, meer ruimte maken.

Voor mij helpt dit om bewuster en consistenter te werken. Het vraagt om vertragen en vertrouwen.

Een traditie van anders kijken

Wat mij aanspreekt, is de manier van kijken.

Die manier van werken sluit aan bij een bredere beweging waarin de leefwereld weer centraal komt te staan. Niet alles ligt vast, en niet alles hoeft bepaald te worden op papier. Er is ruimte nodig, en die ruimte ontstaat door samen te doen.

Met De Groene Bourgondiër werk ik aan een idee dat op dit snijvlak zit.

De Groene Bourgondiër in de praktijk

Ik wil toewerken naar een brede voedselgemeenschap, waarin duurzaamheid, gezondheid en sociale verbinding samenkomen. Geen los project, maar een netwerk van communities in de stad en dorpen waar mensen elkaar ontmoeten rond voeding.

Voedselhubs zijn daarin bestaande sociale plekken die hun community willen voeden. Letterlijk met gezonde voeding, en figuurlijk met verbinding, aandacht, kennis, plezier en beweging.

Ik ben hierover al in gesprek met sleutelfiguren in verschillende delen van Den Bosch, in Oost, West en Noord. Mensen die al actief zijn en bouwen aan hun community.

Mijn rol binnen de buurt-voedselhubs

Binnen BuurtBouwers word ik uitgenodigd om mijn eigen rol scherper te zien.

Er zijn verschillende rollen: verbinder, begeleider, activator, bemiddelaar, initiator, onderzoeker.

Ik herken mezelf vooral in de rol van verbinder en activator. Ik breng mensen samen en help beweging op gang.

Tegelijk wil ik doorgroeien naar initiator en onderzoeker. Niet alleen verbinden, maar ook bouwen en zichtbaar maken wat het oplevert.

Omdat ik tussen verschillende plekken beweeg, ligt mijn kracht in het verbinden van sleutelfiguren en initiatieven.

De uitdaging van waarde en betaling

Dit is een spanningsveld. Een vraagstuk over waardering in relatie tot financiële waarde. Een die in de systeemwereld is bedacht en in de leefwereld wordt ervaren.

Het buurtwerk vraagt tijd, aandacht en inzet. Veel gebeurt op vrijwillige basis. En hoewel de maatschappelijke waarde groot is, is het vaak nog niet op een structurele manier georganiseerd of gefinancierd. Mensen dragen bij vanuit betrokkenheid en motivatie. Dat is krachtig, maar ook kwetsbaar.

Vanuit een duurzaam perspectief is het beter om een gemeenschap van meerdere betrokkenen te hebben, zodat het niet op één persoon neerkomt. Maar dat roept vragen op. Wat als je dit werk serieus wilt nemen? Wat als je er structureel tijd in wilt steken, of er zelfs je werk van wilt maken?

Als we echt geloven dat dit bijdraagt aan gezondheid, leefbaarheid en een toekomstbestendig voedselsysteem, dan vraagt dat ook om erkenning in de vorm van tijd en middelen.

Leren door te doen

Wat BuurtBouwers voor mij waardevol maakt, is dat het niet alleen bij reflectie blijft. Tussen de bijeenkomsten door werk ik aan concrete opdrachten en ga ik actief het gesprek aan met mensen in de praktijk.

Een voorbeeld daarvan is mijn gesprek met Sophie van de Buurderij. Wat daarin naar voren kwam, is hoe complex de afwegingen zijn binnen een lokaal voedselsysteem.

Het gaat niet alleen over biologisch of niet, maar over een bredere set van waarden: dierenwelzijn, herkomst van producten, circulariteit en betaalbaarheid.

Juist dat laatste maakt het scherp: goed voedsel is vaak duurder, terwijl toegankelijkheid essentieel is.

Tot slot

BuurtBouwers helpt me om mijn ideeën verder te brengen en te toetsen in de praktijk. De coaches Maartje, Willeke en Sophie helpen me om het sociale fundament onder mijn werk verder te verdiepen.

Niet vanuit een plan op papier, maar vanuit wat er gebeurt in de buurt. Met mensen die willen, kunnen en doen. Voor mij zit daar de kern: verandering begint bij betrokkenheid en groeit van daaruit verder.

De komende tijd ga ik verder bouwen, verbinden en onderzoeken wat er nodig is om dit duurzaam vorm te geven. Ik neem je daar graag in mee.