Leestijd:
December 2025
Samen bouwen aan plekken die ertoe doen
Vanuit het idee dat aan tafel bij De Groene Bourgondiër ontstond, ben ik verder gegaan met het organiseren van ontmoetingen. Samen met mijn collega Jopie organiseerde ik, vanuit de Club van Duurzaam Doen, co-creatiesessies in de wijken Oost, Noord en West.
Gaandeweg voelde ik dat er iets verschoof. Waar ik eerst vooral de beweging faciliteerde, kwam ik zelf ook op een andere plek te staan. In het begin deed ik dit vanuit mijn rol bij de Club van Duurzaam Doen. Maar al snel merkte ik: dit raakt iets groters.
Vervolg op het actieplan De Groene Bourgondiër
In november 2025 organiseerden we vier co-creatiesessies met sleutelfiguren uit de verschillende wijken. Mensen die hun buurt goed kennen en weten wat er speelt.
Samen gingen we in gesprek over een belangrijke ambitie: hoe maken we gezonde en lokale voeding de norm voor iedere Bosschenaar?
Daarin zit een groter doel. Betere toegang tot gezond voedsel in de wijk. Dat draagt bij aan de gezondheid van bewoners en aan de leefbaarheid van de buurt. Het raakt aan sociale vraagstukken én aan klimaat. Meer groen in de wijk en meer plantaardig eten kunnen daar een logisch gevolg van zijn.
Door gezondheid meer centraal te zetten, ontstaat er een kans om ongezonde gewoontes te doorbreken. Daar hoort ook aandacht bij voor educatie en activiteiten in de wijk. Maar hoe pak je dat aan?
De kracht van de juiste vragen
Er zaten niet zomaar mensen aan tafel. Het waren sleutelfiguren uit de wijken. Mensen die bewoners en vrijwilligers kennen, en weten wat er nodig is.
Samen verkenden we vragen zoals:
Wat betekent het voor een wijk om een plek te hebben waar gezond voedsel beschikbaar is?
Wat doet het met de community als mensen elkaar daar ontmoeten?
En wat vraagt dat van de plek zelf?
Het waren nieuwe vragen. Vragen die uitnodigen om samen na te denken. We verkenden de mogelijkheid van voedselhubs: plekken waar goed eten, ontmoeting en initiatief samenkomen. Plekken die bijdragen aan een stad waarin lokaal, gezond en seizoensgebonden voedsel vanzelfsprekend wordt.
Waarom dit ertoe doet
Wat hier speelt, gaat verder dan alleen voedsel. Door lokaal en seizoensgebonden te eten:
- verklein je transport en CO₂-uitstoot
- ondersteun je boeren uit de regio
- werk je mee aan de eiwittransitie
- en verminder je verspilling in de keten
Maar misschien nog belangrijker: het raakt aan hoe we samenleven.
Toegang tot gezond voedsel is niet voor iedereen vanzelfsprekend.
Juist in de wijk kan het verschil worden gemaakt. Door plekken te ondersteunen waar mensen elkaar ontmoeten, waar voedsel dichtbij komt en waar nieuwe gewoontes kunnen ontstaan. Dan komen gezondheid, sociale verbinding en lokale economie samen.
Van een ambitie naar een gedeelde richting
Wat mij raakte in deze sessies, is hoe we van losse ideeën naar samenhang gingen. We begonnen bij de basis: wat hebben we al, en wat ontbreekt nog?
Door met dezelfde vragen te werken, ontstond er een gedeelde taal. We keken naar impact, doelgroep en samenwerking. Waar vinden we elkaar? En waar verschillen we? We maakten het ook concreet:
- welk probleem lossen we op?
- voor wie doen we dit?
- hoe kan dit zich ontwikkelen richting 2026, 2027 en 2028?
Zo werden ideeën niet alleen inspirerend, maar ook uitvoerbaar. En misschien wel de belangrijkste vraag: welke rol zie jij hierin? Gek genoeg bleef juist die vraag bij mij hangen. Daar begon voor mij het gevoel van eigenaarschap.
En nu?
De beweging is in gang gezet, maar nog niet af. De komende tijd wordt duidelijk hoe dit verder groeit. Wat er nu al ligt, is meer dan een plan. Het is een netwerk. Een ecosysteem. Een beweging.
De beweging is in gang gezet, maar nog niet af. De komende tijd wordt duidelijk hoe dit verder groeit. En welke rol ik wil nemen.
Vanuit.
Verbinding.
