Leestijd:
8 april 2026
Van ‘gezond denken’ naar écht gezond leven
Je herkent het misschien wel. Je bent altijd moe, maar dat hoort erbij… denk je. Je gaat gewoon door. Enerzijds ben je inmiddels gewend aan een slaaptekort, anderzijds weet je dat het op jou neerkomt. Zeker als moeder heb je veel ballen in de lucht te houden. Ik was als jonge moeder vooral aan het jongleren. Achteraf zie ik dat ik vooral bezig was met doorgaan en overleven.
Gelukkig kijk ik er achteraf anders naar. Alles wat toen zwaar voelde, bleek de voedingsbodem voor wat later kwam.
Ik dacht dat ik gezond at
Van huis uit heb ik een basis meegekregen. We aten vers fruit en groenten van het seizoen waren altijd voorradig. ’s Zomers werden er bloemkolen gekookt en boontjes gedopt die in de vriezer verdwenen en later in een pan weer tevoorschijn kwamen. Maar koken, dat heb ik helaas nooit echt geleerd. Bij ons thuis was eten iets wat gebeurde. Bijna iedere dag aardappels, een stukje vlees en groenten. Vrijdag frietdag en in mijn puberteit kwam Italiaanse pasta op het bord.
Toen ik zelf moeder werd, wilde ik dat anders doen. Meer variatie, meer keuze. En dat kon ook, de supermarkt heeft een groot en divers aanbod, het hele jaar door.
Toen ik alleen kwam te staan, werd koken wel een andere ervaring. Gewoonweg omdat je alles zelf moet doen, in dezelfde tijd die voorheen ‘verdubbeld’ werd door het huwelijk. Het was gewoon zo dat ik niet iedere week tijd had om naar de markt te gaan. Snel langs de supermarkt voordat ik op het schoolplein moest staan, was makkelijker te organiseren.
Eerlijk gezegd was ik al blij als ik de boodschappen in huis had. Dat er voor de volgende dag vers fruit en een belegde boterham op voorraad lag en ik niet nog een keer de deur uit hoefde. Ik dacht dat ik het goed deed: de ballen liet ik evenwichtig in de lucht balanceren.
Mijn lichaam gaf signalen
Toch begon ik klachten te krijgen. Vage klachten, maar genoeg om te beseffen: er klopt iets niet. Ik bleef gewoon eten zoals ik gewend was, snel en makkelijk uit de supermarkt. Maaltijden die gezond leken, zoals gevulde pasta met verse spinazie. Makkelijk, lekker en een beloning op drukke dagen. Je moet jezelf ook wel eens wat luxe gunnen. Ik keek niet alleen naar de prijs, maar ook naar de tijd en energie die ik overhield om er voor mijn zoon te zijn en leuke dingen te doen.
Lange tijd dacht ik dat vermoeidheid gewoon bij mijn leven hoorde. Werken, moeder zijn, alle ballen in de lucht houden. Ik was vooral bezig om alles draaiende te houden. Achteraf zie ik dat ik vooral aan het overleven was.
Maar achteraf was ik gefopt door dit ‘gezonde denken’. Mijn voeding zat vol verborgen suikers, ongezonde vetten en bewerkte ingrediënten. Alleen zag ik dat toen nog niet.
Op zoek naar antwoorden
Tot dat inzicht kwam ik pas jaren later. Toen ik echt op zoek ging naar antwoorden. Mijn zoon zat inmiddels op de middelbare school. In die periode verhuisden we, zodat we dichter bij zijn school wonen. Ook corona lag grotendeels achter ons. Maar mijn rugklachten bleven. “Een hernia” zei de een, “hernia-klachten” zei de ander.
Door de pijn moest ik stoppen met sporten. Ik voelde dat mijn energie en veerkracht afnamen. Zelfs traplopen was zwaar voor me. Ik wilde mijn leven niet opgeven. Zeker niet begin veertig!
In de reguliere zorg vond ik vooral manieren om met de pijn om te gaan. Dat hielp tijdelijk, maar gaf geen antwoord op de vraag waar de klachten vandaan kwamen.
Uiteindelijk kreeg ik voldoende verlichting om weer voorzichtig te bewegen. Beweging was belangrijk, want stilstand past niet bij mij. Ik schafte een elektrische fiets aan en niet veel later kwam de labradorpup Ragna in ons leven. Zo kwam ik letterlijk in beweging, stap voor stap, door de pijn heen, dag na dag.
Voorbij de reguliere zorg
Toch bleef het terugkomen. De reguliere zorg bood me symptoombestrijding, maar geen antwoorden. Ik merkte: als ik met een puur westerse blik op zoek ga naar genezing, kom ik niet ver. Ik probeerde yin yoga, acupunctuur en fysiotherapie. Ze hielpen en ik ben nog steeds fan van yin yoga iedere week. Maar er ontbrak iets, en ik wist nog niet wat. Mijn zoektocht naar een leven zonder die slopende pijn ging daarom verder.
Een andere kijk op voeding
Begin 2022 kwam ik via via bij een orthomoleculair therapeute terecht, Hilma Hendriks Schellekens. Haar aanpak maakte een enorm verschil voor me.
Uit testen bleek dat mijn lichaam uit balans was. Ik had een lage omega 30 en te hoge omega 6-score, een onbalans die wat klachten verklaarde. Verder kreeg ik adviezen mee als: minder gluten, meer water drinken, meer groenten.
Ook kreeg ik supplementen voorgeschreven. In het begin vond ik dat best veel en stond ik er kritisch tegenover. Maar eerlijk is eerlijk, ik merkte vooruitgang! Ik voelde me energieker, kon meer uit mijn dag halen en ik werd nieuwsgierig naar wat nog meer voor mij kon werken.
“Laat uw voeding uw medicijn zijn en uw medicijn uw voeding.”
– Hippocrates
Deze quote – die op de site van Hilma Zorgt staat – werd mijn nieuwe uitgangspunt. Ik vond dit ook terug in de Kruidencursussen die ik ging volgen bij het Kruidenrijk in Haaren. Vanuit een nieuwsgierigheid kwam ik daar terecht en leerde heel veel kennen over de natuur als medicijn.
In de gesprekken met Hilma (ze voedde mij met haar kennis) en via kookboeken die ze me aanreikte, leerde ik steeds meer. Langzaam begon ik anders naar voeding te kijken. Ik leerde etiketten lezen. Ontdekte hoeveel suiker en bewerkte ingrediënten verstopt zitten in producten die gezond lijken. Mijn aandacht verschoof van gemak naar kwaliteit.
Van weten naar doen
Er begon wat te verschuiven in mijn bewustzijn. Ik begon etiketten te lezen in de supermarkt. Ik schrok van wat er allemaal in bewerkte producten zit. Veel van mijn zogenaamd gezonde keuzes bleken dat helemaal niet te zijn. Het wordt ons in de supermarkt erg makkelijk gemaakt om ongezonde keuzes te maken.
Ik was het beu. Ik wilde me duurzaam gezond en beter voelen. Dus maakte ik een keuze: in plaats van gemak koos ik voor dagelijks bewuste keuzes.
Ik mestte mijn voorraadkast grondig uit en gaf de producten weg. Daarvoor in de plaats kwamen pure ingrediënten: pitten, zaden, noten, peulvruchten, melen, granen, kokosolie, (gedroogd) fruit en verse groenten.
Daarna begon het echte werk: doen.
Ik leerde koken, via online recepten en kookboeken die ik op de kop getikt had. Als een bewust onbekwame kok ging ik aan de slag. Niet alles lukte. Maar ik gaf niet op, ik werd beter. En geduldiger in het maken van écht gezonde maaltijden.
Gezond leven is geen perfectie
Het is nu maart 2026. Inmiddels kan ik niet meer zonder pure ingrediënten en onbewerkte voeding. Ik merk het meteen als ik terugval in oude eet- en leefstijlgewoonten.
Mijn energie daalt, mijn stressniveau stijgt en mijn lichaam geeft signalen af, zoals buikpijn. Het verschil is, nu luister ik daarnaar. Vroeger kon ik dat gevoel heel goed wegdrukken en ‘op karakter’ doorzetten.
Gezond eten is voor mij de basis geworden. Zoveel mogelijk vers, uit het seizoen en waar mogelijk biologisch. Dat is niet altijd makkelijk. Het blijft een opgave in tijd en geld om dat te realiseren.
Van persoonlijke zoektocht naar iets groters
Toch ben ik achteraf blij met alle lessen. De holistische zienswijze op genezing bracht me ook bij een osteopaat, Peter van der Beek. Hij pakt niet alleen symptomen aan, maar zoekt naar mogelijke onderliggende oorzaken. Ik had nooit gedacht dat mijn rugklachten mogelijk samenhingen met mijn darmen. Dat inzicht was een grote opluchting. Eindelijk begon ik te begrijpen hoe voeding, vertering en mijn gezondheid met elkaar verbonden zijn.
Door bewust met mijn gezondheid bezig te zijn, heb ik veel geleerd. Ik zorg beter voor mezelf en voor mijn gezin. Ik ben ook gaan begrijpen wat echte voeding is. En hoe belangrijk dat is voor duurzame gezondheid. Want goedkope voeding uit de supermarkt lijkt handig, maar is niet altijd gezond. Als je bespaart op eten, maar later meer geld kwijt bent aan je gezondheid, dan klopt de balans niet.
Door erover te praten met anderen, ontdekte ik dat mijn verhaal niet uniek is. Veel mensen hebben klachten die te maken hebben met hun darmen en vertering.
Eind 2023 en begin 2024 verdiepte ik me voor mijn werk in het thema voedseltransitie.
Toen zag ik de link met mijn eigen verhaal: alles begint met een goede voedingsbodem. Voor de aarde, maar ook voor ons lichaam. In onze darmen zit een onzichtbare kracht. Die ontdekte ik pas toen mijn energie bijna op was. Hetzelfde geldt voor de bodem waarop ons voedsel groeit. Veel landbouwgrond is uitgeput. De verbinding tussen onze gezondheid en de gezondheid van de aarde werd voor mij steeds duidelijker.
Dat is ook waarom ik me inzet voor de Bewuste Bourgondiër. Als kers op de taart kon ik mijn ervaringskennis gebruiken in dit project, dat in 2024 begon. Tijdens een eerste bijeenkomst ontstond een idee dat al langer in mij zat: gezonde voeding voor iedereen in de wijk beschikbaar maken.
Tot slot
Als ik terugkijk, zie ik het helder: een crisis kan je sterker maken. “De shit uit je verleden is mest voor je toekomst.” Dat kan ik uit persoonlijke ervaring zeggen.
Alles begint met een goede voedingsbodem. Voor wat je eet, maar ook voor hoe je leeft. En hoe je voor-leeft. Het voorbeeld dat ik mijn zoon iedere dag probeer mee te geven.
Ik weet: in ons menselijk lichaam zit een enorme veerkracht. Soms ontdek je die pas als het bijna op is. Maar het is nooit te laat om een doorstart te maken.
Claire van Nunen, 30 maart 2026
Vanuit.
Verbinding.
